SPEEDDATING WITH MRS. SMET

Ester heeft het afgelopen jaar de zin 'ik wil echt graag is speeddaten', ongeveer zo'n dertig keer uitgesproken, gok ik! Wel, dit zagen mijn vriendinnen en ik als een geweldige kans om haar twintigste verjaardag onvergetelijk te maken. We hebben er enorm veel over gepiekerd en gedacht hoe we dit zouden organiseren.

Hier een leuk verslag over hoe de speeddating afliep.

Ester kwam rond 18u30 aan op het kot van Lize. Met ons drietjes hebben we geprobeerd Lize's kot in te richten tot een echte make-up studio. Het enige dat we Ester op voorhand vertelden over de avond die haar te wachten stond, was dat ze er tip-top moest uitzien en dus enkele van haar lievelingskledingstukken mocht meenemen.

En toen begon het opmaken, met wat chipjes als aperitiefje en de radio op de achtergrond stoomden we ons Smetje klaar voor haar onvergetelijke avond, waarvan ze nog steeds niet wist wat haar te wachten zou staan! Lize was verantwoordelijk voor de krulletjes, Lobke voor de haarlak. Om het af te maken kregen we van Lobke allemaal nog een blushje en vertrokken naar onze eerste bestemming!

We namen de tram, stapten af aan de Korenmarkt en gingen naar de WokAway. Ester en Lobke waren er nog nooit geweest. Achteraf vertelde Ester dat ze dacht dat dit een soort sushi bar was, en als er iets is wat Ester haat, is het sushi! Gelukkig geen sushi dus, gewoon superlekkere wok!

Erna vertrokken we naar mijn kot, maar zo'n half minuutje stappen van de WokAway. Het was tijd voor enkele spelletjes! Gepersonaliseerde spelletjes! Zo hadden we een memory spel gemaakt met foto's van enkele jongens waarmee Ester wel iets heeft of heeft gehad. Spannend wachtten we alle drie af tot ze het eerste kaartje zou omdraaien, benieuwd naar haar reactie. Ik denk dat iedereen in het gebouw haar heeft horen lachen, dat geldt trouwens ook voor de rest van de avond.

Het was 22u30, tijd om naar de locatie te vertrekken waar haar speeddate zou doorgaan. We hadden veel geluk dat we dit op Maarten zijn kot mochten doen, groter dan dat van Lize en mij, en een aparte kamer waarin ze kon speeddaten. We blinddoekten haar en stapten naar het kot van Maarten. Natuurlijk werd er bij deze gepersonaliseerde spelletjes ook wat gedronken, lees voor Ester: veel! Het (heel!) tipsy en geblinddoekt zijn was duidelijk geen goede combinatie. Dit voelden vooral Lize en Lobke die Ester moesten vasthouden en begeleiden naar de speeddate-locatie.

Ons Smetje kwam geblinddoekt aan, aan de kamer waarin ze moest speeddaten. Buiten hing er een spandoek 'Speeddaten met Ester Smet'. Toen mocht de blinddoek eindelijk af, ze zag het doek en mocht naar de kamer waarin de speeddate zou doorgaan.

Om de beurt mochten de acht jongens op gesprek bij Ester voor zo'n anderhalve minuut. Telkens als het belletje rinkelde kwam er een andere jongen binnen. Hoe we de jongens gerelegd hebben? Enkele kende ze al een beetje, gewoon al gezien, deze waren er om haar 'op haar gemak' te stellen. De onbekende jongens regelden we via Maarten. Hij zit in het hilok, de studentenvereniging van de kinesitherapie- en bewegingswetenschappen. Aangezien ons Smetje zelf een LO-ertje is, vroegen we Maarten of hij in zijn studentenvereniging enkele single-hilokers kon regelen voor ons.

Nadat alle jongens aan de beurt waren geweest, mocht Ester de drie beste selecteren. Deze drie mochten tesamen bij haar gaan. Tijdens de tweede ronde moesten de jongens keuzes maken, deze hadden wij op voorhand opgesteld, aangepast aan Esters persoonlijkheid en voorkeuren. Enkele voorbeeldjes: Cola of Ice-Tea, groen of rood, bril of lenzen,...

Na deze ronde moest ze beslissen welke jongen het best bij haar paste. Na veel wikken en wegen, werd er toch een besluit genomen! Ons Smetje koos voor Brent! Ze gaven elkaar drie heel dikke kussen en Ester werd door Brent gelift voor de foto (dit kwam nogal onverwachts, duidelijk te zien aan de foto!).

Nadien vertrokken we met iedereen samen om nog een hele nacht Esters verjaardag al dansend te vieren!

Ester vond uiteindelijk niet haar droomjongen door deze speeddate, maar we hadden allemaal wel de avond van ons leven. We kunnen dus duidelijk zeggen, Mission Accomplished!